Italiaanse Alpen – 1

Ruim anderhalve week geleden zijn Patricia en teruggekomen van onze vakantie in Italië. Het is een zeer geslaagde vakantie geweest die (uiteraard) niet gelopen is zoals bedoeld maar die desondanks weer prachtig was.

Het was voor ons de eerste keer naar de Alpen, beide waren we er nog nooit geweest. We hadden aan de hand van een artikel in de Op Pad gekozen voor een route die we in het noordelijk gedeelte van het Aostadal wilden gaan lopen. Een redelijk pittige tocht maar hij leek erg mooi. Na de benodigde documentatie verzameld te hebben, wat nog niet meeviel, en de spullen uitgezocht te hebben zijn we in de auto gestapt en naar het beginpunt in Valtournenche gereden. Daar zou onze trektocht beginnen. De rugzaken waren zwaar. Een rugzak van 25 kilo voor Patricia en eentje van 30 kilo voor mij. Ondanks deze belasting schoten we de eerste dag goed op en haalden we met gemak de geplande overnachtingsplek. In de buurt van een prachtig meertje met uitzicht op de steile bergen om ons heen. Na nog niet het avondeten goed en wel opgegeten te hebben zagen we de eerste twee steenbokken als langskomen. De volgende dag zou een niet zo’n lange dagetappe moeten zijn maar bleek toch tegen te vallen, onder meer door een zware hagel- en onweersbui. Na deze indrukwekkende ervaring liepen een soort van verborgen vallei in waar meer dan 25 steenbokken stonden te grazen, een fantastich gezicht! De keuze om de telelens vanwege het gewicht thuis te laten werd nogmaals vervloekt.

Kijkende vanuit onze tent zagen we de col die we de volgende dag over moesten gaan en kregen het vermoeden dat er nog teveel sneeuw op lag. De volgende dag dus een rustdag ingepland en naar de col toegelopen. Daar aangekomen bleek onze inschatting juist te zijn geweest, hier kwamen wij met onze zware bepakking niet overeen. Een enorme tegenvaller. Aangezien er geen alternatieve route was zat er niets anders op dan om te keren en terug te lopen naar het beginpunt. De rest van de dag hebben we de omgeving verder bekeken en genoten van deze mooiste wildkampeerplek tot nu toe.

De volgende dag zijn we in hoog tempo naar het beginpunt teruggelopen en een alternatief plan bedacht. Daarover meer in het volgende bericht. Nu eerst de foto’s van dit gedeelte van de tocht:

En een panorama foto gemaakt op de ochtend van de rustdag dat ik vroeg (5 uur ‘s ochtends) opgestaan ben:
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.