De volgende dag was het zoals we gehoopt hadden: helder en zonnig weer. Wat we echter niet verwacht hadden was dat op de omringende bergtoppen sneeuw lag. En dat begin september al! We wilden nogmaals met de kabelbaan en gondel naar Cassonsgrat op 2700 meter gaan om een wandeling te maken die we de vorige keer op de kaart hadden gezien. Snel verzamelden we dus onze spullen en reden naar Flims om daar in de skilift te stappen.
Een aantal dagen hadden we helaas slecht weer. Echt slecht weer. Hoog in de bergen slecht weer zeg maar. Na dus veel binnen gezeten te hebben en tegen een muur van mist te hebben opgekeken wilden we erop uit en reden we naar het wellness plaatsje Bad-Ragaz toe. Vanuit hier scheen je een leuke wandeling door een schlucht (bergkloof) te kunnen maken.
Vandaag is het te bedoeling om naar het hooggelegen Cassonsgrat te gaan. Dit bergstation ligt op ruim 2600 meter en biedt een ongeëvenaard uitzicht op de bergen en dalen er omheen. En wat zo leuk is: je gaat er in stijl naartoe. Je zweeft namelijk met behulp van twee skiliften en een gondel naar deze plek toe.
Na ‘s ochtends rustig aan te hebben gedaan aangezien Corné uitsliep deden we de wandelschoenen aan om vanuit het nabij gelegen Flims naar de Rheinschlucht te lopen. Dit wonder der natuur is een kleine variant van de Grand Canyon met een door de rivier uitgesleten dal. De wandeling ernaar toe loopt via een mooi onderhouden stuk bos en langs de Caumasee, een meer waar we later nog eens naartoe terug willen komen.
De volgende dag scheen de zon uitbundig en dus was het tijd voor de eerste serieuze wandeling die wilden gaan maken. Hiervoor moesten we eerst een stukje met de auto en vervolgens een stukje met de bus aangezien de wandeling begint op een plek waar geen auto’s mogen komen. Een beetje omslachtig maar eenmaal op de bestemming aangekomen maakte het uitzicht alles goed. Wat een schitterende plek was dit! Deze plek heet Bargis en is een hooggelegen dal op ruim 1500 meter hoogte. Vanuit hier wilden we het dal verder inlopen naar een waterval die aan het einde van het dal lag.
Zoals in het vorige blogbericht was te lezen waren Patricia en ik in november in de Luxemburgse Ardennen en dat was perfect op tijd om de prachtige herfstkleuren te fotograferen. Tijdens een wandeling door het gebied dat wordt omschreven als ‘Klein Zwitserland’ zorgde het zachte namiddaglicht voor een prachtig schouwspel:
