Volkstuin Schenkkade

Voor haar (tijdelijke) afscheid bij het ministerie had Patricia een bon gekregen om met ons tweeën te gaan eten bij ‘de aanschuiftafel’. Dit is een initiatief van twee vrouwen met een prachtige volkstuin hier in de straat. In die volkstuin koken ze een paar keer per jaar voor een groep van ongeveer 15 personen waarbij je ‘aan kunt schuiven’. Praktijk is overigens dat je ver vantevoren moet reserveren, want het staat erg goed bekend. Het was een erg leuke avond met lekker eten en ik mocht van de twee eigenaressen zeker nog eens terugkomen om te fotograferen in de tuin. Niet lang daarna stond ik weer voor de deur en dacht ik die mooie bloemen eens vast te gaan leggen. Er kwam echter een schitterende waterjuffer (denk ik) steeds langs die de aandacht trok. Hij ging op mooie plekjes steeds zitten en kom ik hem (of haar…) dus niet negeren. Daarom de volgende resultaten:

Haagse Bos – 2

Het is alweer een hele tijd geleden dat ik onderstaande foto’s heb gemaakt, om precies te zijn 28 juli. Ik ben er niet eerder aan toegekomen om ze te bewerken maar vandaag dan toch eindelijk kunnen doen. En het resultaat valt me niet tegen. Deze foto’s zijn gemaakt in het Haagse Bos vlakbij ons huis in het mooie zachte avondzonnetje. Ze zijn uiteraard gemaakt met de Tamron 90mm macrolens en tevens allemaal uit de hand gemaakt. De foto’s:

Een actief bijtje:

Een lieveheersbeestje:

Nog eentje, maar deze negeerde me…:

Een heel klein spinnetje was druk bezig met het onderhouden van zijn web:

Een simpele vlieg:


Nieuwe benen

Van het weekend heb ik dan eindelijk na heel lang zoeken, oriënteren, twijfelen en sparen een nieuw stel benen gekocht. Grootste zorg was of ik wel genoeg gebruik ervan zou maken om de aanschaf te rechtvaardigen, maar na 1 ochtend gebruik is die twijfel al weg genomen. Dit is het helemaal!

“Waar heeft hij het over?” denken nu vast een aantal lezers. Aangezien ik op dit blog schrijf over over mijn fotografie hobby heb ik het natuurlijk over een statief. Zo’n ding dat als ondersteuning voor de camera zorgt. Lang heb ik gewerkt met een goedkoop statief en zorgde dat ding met name voor irritatie in plaats van gemak. Hij was niet stevig genoeg om de camera goed stil te houden, was onhandig in het gebruik en daardoor meer een last dan een lust. Aangezien ik daarnaast gezegend ben met behoorlijk stabiele handen bleef hij meestal thuis naast de kast liggen.

Maar met macro fotografie is een statief toch eigenlijk onmisbaar en ben ik mij na een aantal avonden irritatie (de avonden van de vogelveren) gaan beraden over een nieuwe aanschaf; een professioneel statief. En die heb ik dus afgelopen week gekocht. Het is een prachtig statief van Manfrotto geworden, één van de beste merken qua statieven. Een Manfrotto 055 XDB met een fotokop 804 RC2 is het geworden. Dit statief biedt de mogelijkheid om mijn camera voor zowel macro- als landschapsfotografie met de verschillende lenzen goed te ondersteunen en in te stellen. Daarnaast biedt het de mogelijkheid om een andere kop erop te zetten, bijvoorbeeld een kogelkop, dat naast een aantal nadelen ook weer een paar voordelen biedt. Wellicht om later nog eens te overwegen. Ik kan in ieder geval veel kanten uit met dit statief en dat is ook de bedoeling aangezien een goed statief enkele tientallen jaren mee kan gaan. Daarnaast is het statief ook nog redelijk goed aan de fototas mee te nemen dus heb ik geen reden meer om hem thuis te laten.

Om het verhaal compleet te maken, nog even een foto van de combinatie die ik gekocht heb:

Blijdorp – 2

Vorige maand kon ik de tijd vinden om weer naar Diergaarde Blijdorp te gaan. Na de vorige keer niet zo’n succes met de foto’s gehad te hebben ging het gelukkig nu weer een stuk beter. Hopelijk vinden jullie dat ook…

Ook in Blijdorp heeft de crisis toegeslagen. Zelfs de dieren moeten nu op een houtje bijten…

En sommigen hebben zelfs geen houtje…

Trouw op wacht:

En mijn favorieten onderwerpen in Blijdorp: de vlinders!

Op het Vrijthof met André Rieu

Afgelopen maand gaf André Rieu maar liefst 5 concerten op het Vrijthof in Maastricht en aangezien Patricia en ik dit als cadeau aan mijn ouders hadden gegeven en omdat het vorig jaar zo goed bevallen was zijn we nu ook weer meegegaan. Het was weer een erg mooie avond en de muziek was fantastisch. Vooral de nummers samen met 400 koperblazers uit heel Limburg waren om kippevel van te krijgen. Ik heb niet veel foto’s die avond gemaakt maar hierbij toch twee om even een indruk van de avond te geven:

De bühne:

En André:

Pelgrimspad deel 1

Afgelopen maand zijn Patricia en ik begonnen met ons nieuwe lange afstandspad. Zoals al in het bericht aangegeven over het trekvogelpad was onze keuze gevallen op het Pelgrimspad. Dit pad loopt van Amsterdam via het groene hart en de polders naar Den Bosch en daarna via de heuvels van Limburg naar Vis̩. Dit eerste weekend stond het stuk Amsterdam РAarlanderveen op het programma. Hieronder een foto impressie van dit gezellige en verrasssend mooie weekend.

Het begin van de route, bij het Amsterdamse bos eerst een kopje koffie:

De ingrediënten van wandelen: de routebeschrijving, lekker kopje koffie en de grote rugzak op de achtergrond:

Een enorme paardenmanège bij Schiphol:

Een molen bij Aalsmeer (met de bloemenveiling op de achtergrond):

De watertoren van Aalsmeer:

De ‘camping’ bij de boer:

En de volgende dag bijna alleen maar forse regen gehad:

Op naar het volgende wandelweekend!