Vooral op Sao Miguel bleken er ontzettend veel bloemen te zijn, in alle soorten en maten maar allemaal even kleurrijk. Het was een genot om naar te kijken. Oranje, rood, paars en blauw kwamen voorbij. Prachtig! Hieronder daarom een kleine selectie om jullie hiervan een indruk te geven.
De tweede wandeldag op Sao Miguel was een panoramisch dagje, werkelijk schitterend! De hele dag liepen we rondom twee meren van Cete Cidades. Maar niet gewoon rondom de meren, maar over de krater waar de twee meren in liggen. De hele dag keken we dus neer op een steeds maar wisselend uitzicht. Met een steeds doorbrekend zonnetje was het genieten! Door de grootsheid van het landschap zijn vooral de panorama foto’s (die samengesteld zijn uit meerdere foto’s die later samengevoegd zijn) de meest indrukwekkende.
De dag erop liepen we via de zogenaamde levada’s naar het hoogst gelegen meer van het eiland, Lago de Fuego. Levada’s zijn de watertoevoer systemen die vanuit de hoger gelegen bergen het water via een open kanaal naar de lager gelegen dorpen transporteren. Ik had al op Madeira langs de levada’s gelopen maar ook hier op de Azoren hebben ze dus deze techniek toegepast.
Al dit wandelplezier leverde de volgende resultaten op:
Onze huwelijksreis ging naar de eilandengroep Azoren toe. Deze eilanden horen bij Portugal en liggen midden in de Atlantische Oceaan, tussen Europa en Amerika in. Afgelegen van alles trekken ze maar weinig toerisme en zijn het vooral wandelaars die deze bestemming weten te vinden. Dit gecombineerd met prettige overnachtingsadressen klonk ons als de ideale bestemming voor onze ‘ honeymoon’.
Na een wat onrustige heenreis met een onvoorziene landing op een ander eiland kon onze reis beginnen op het eiland Sao Miguel. Hier hadden we eerst een dagje ‘bijkomen’ gepland en de volgende dag een dagje autohuur gecombineerd met een wandeling op de noord oost punt van het eiland, passend Nordeste genoemd. Deze twee dagen leverde de volgende foto’s op:
Tien jaar geleden ging ik voor de eerste keer een bergtocht maken, twee weken Franse Pyreneeën met Intertrek Wandelreizen. Voor die vakantie wilde ik een prettig hemd hebben dat ik kon meenemen. Na wat twijfel viel de keuze op een hemd van Fjallraven, een sterk G1000 hemd.
Nu, na tien jaar intensief reizen, gaat dit hemd nog altijd mee in mijn rugzak. Op geen enkele vakantie is hij thuis gebleven, of het nu Nieuw Zeeland, Namibië, Noorwegen of Italië was. En daarmee is hij mijn trouwste reisgenoot. Al mijn andere reisspullen zijn wel één of meerdere keren vervangen in de tussentijd, maar niet dit hemd. Daarom een kleine ode aan dit hemd:
Afgelopen zaterdag stonden opeens een aantal vrienden voor mijn neus: vrijgezellenfeest!!! Wat een fantastische dag hebben we gehad en in plaats van een lang verhaal hier neer te zetten laat ik liever de beelden zien:
Transvaal is een wijk in Den Haag, één van de zogenaamde prachtwijken. Toen ik nog in Den Haag Zuid woonde fietste ik iedere dag door deze wijk heen. Een andere wereld leek het vaak ten opzichte van de rest van Den Haag; chaotisch, druk en andere regels in het verkeer. Daar wilde ik een keer gaan fotograferen! Lang heeft het op mijn agenda gestaan en nu moest het er maar eens van gaan komen. Ik wilde graag met een opkomende zon de mensen op straat fotograferen, met sterke contrasten qua licht en donker. Met per ongeluk de verkeerde lenzen in mijn oog (die van Patricia) moest ik maar vertrouwen op de autofocus van de camera. Gelukkig zijn toch een aantal foto’s gelukt.
